Cechy widgetu

Typowe aplikacje graficzne wykorzystują kilkanaście lub kilkadziesiąt widżetów. Jak napisaliśmy i próbowaliśmy tłumaczyć w poprzednim artykule – aby ogarnąć wszystkie widgety grupuje się je w hierarchie. Hierarchie te opierają sie na układzie rodzic-dziecko. Nadrzędne są oczywiście te widgety, które okreslamy jako rodzic – parent, a dziecko-child, to widgety podrzędne. Oknami nazywamy wlaśnie te widgety, które nie posiadają parametru parent. Okna te zazwyczaj posiadają pasek tytułowy i ramkę, aczkolwiek niektóre aplikacje rezygnują z tej cechy. Przykładami takich okien, o których mowa są główne okna aplikacji i okna dialogowe.

Widżety nie muszą spełniać żadnych formalnych standardów, jednak współczesne biblioteki GUI zawierają zestaw podstawowych widżetów, które mimo różnych implementacji mają w każdej bibliotece identyczne przeznaczenie i funkcjonalność. Zdecydowana większość bibliotek posiada mechanizmy umożliwiające naśladowanie wyglądu widżetów z innych bibliotek.

Tagi: , ,