Pharyngula to blog w sieci ScienceBlogs (od 2005 roku) prowadzony przez PZ Myersa – amerykańskiego biologa, profesora na University of Minnesota Morris. Nazwa bloga pochodzi od jego ulubionego etapu rozwojowego – pharynguli. W 2006 czasopismo Nature uznało go za jeden z pięciu najlepszych blogów pisanych przez naukowców. W 2005 roku przyznano mu Nagrodę Koufax w kategorii Best Expert Blog. Tematyka blogu jest różnorodna, obejmuje nauki ścisłe i zagadnienia nienaukowe. Popularność i uznanie zyskał dzięki sarkastycznemu stylowi Myersa i ostrej krytyce.

W 2007 Myers opublikował recenzję książki Stuarta Pivara Lifecode, w której zawarta była teza, że samodzielna organizacja na zarodkowym i płodowym etapie rozwoju określa ostateczną budowę organizmów. W 2008 roku Myers skomentował doniesienia prasowe na temat studenta University of Central Florida, który usiłował wynieść z kościoła konsekrowaną hostię i pokazać ciekawemu chrześcijańskiej wiary koledze w jego domu. Po tym jak student zaczął otrzymywać groźby śmierci, Myers opublikował pierwszy wpis na ten temat na swoim blogu. Wkrótce on sam także zaczął otrzymywać obraźliwe maile i pogróżki.

Kiedy popularne stały się blogi, reklamodawcy również się tym zajęli. Komentarze przestały im wystarczać, więc zaczęły zakładać tzw. flogi (połączenie słów „fake” oraz „blog”). Flogi to fałszywe blogi, które w odróżnieniu od splogów są pisane przez człowieka. Flogerzy podszywając się pod zwykłych użytkowników internetu są w rzeczywistości opłacani przez sponsorujące ich firmy. Ich wpisy na blogach mają na celu w ukryty dla innych osób rozreklamować produkty bądź usługi danej firmy. Poza tym flogerzy nawiązują bezpośredni kontakt z potencjalnymi klientami danej firmy i wpływają na rzetelność komunikacji z nimi, przedstawiając reklamowaną firmę zawsze w dobrym świetle.

Jedną z najgłośniejszych akcji było wykreowanie przez Sony blogu, na którym dwóch nastolatków pisało w jaki sposób przekonać rodziców do kupna konsoli PSP na Święta. Internauci szybko odkryli, że za stroną stoi agencja Zipatoni pracująca dla Sony. Podobnie jest ze sztucznie wywoływanymi kampaniami społecznymi, do szerzenia których wykorzystuje się podatnych bloggerów. Mimo takich wpadek flogi są cały czas popularne..

Moblog to nic innego jak blog, do którego treść przesyłana jest za pomocą urządzenia mobilnego np. z telefonu komórkowego lub PDA. Serwisy moblogowe najczęściej wykorzystują do przesyłania danych MMS-y lub e-mail. Większość moblogów ma formę fotoblogów działających wedle zasady „jeden obraz wart jest tysiąca słów”. Rozpowszechnienie telefonów komórkowych z aparatami fotograficznymi dało bloggerom możliwość uwiecznienia każdego momentu na zdjęciu i wysłania go na swój blog z dowolnego miejsca. Czy to nie jest genialny pomysł?

Termin „moblogowanie” stworzył w 2002 roku Adam Greenfield. Zorganizował on The First International Moblogging Conference w 2003 roku, w Tokio. Pierwszy serwis moblogowy w Polsce, moBlog.pl, sponsorowany przez firmę Nokia, powstał w 2005 roku. Niestety Nokia zdecydowała się na jego likwidację. Niemal 60 tysięcy polskich blogerów, w tym także rodzimi celebryci, którzy przez ostatnie 5 lat zdecydowali się opowiadać o swoim życiu właśnie za pośrednictwem tej platformy, będzie musiało poszukać sobie innego miejsca działalności pamiętnikarsko-fotograficznej.

Audioblog to blog na którym treść stanowią pliki audio – podcasty. Podcasting, podcast, spolszczone: podkasting, podkast to forma internetowej publikacji dźwiękowej lub filmowej, najczęściej w postaci regularnych odcinków, z zastosowaniem technologii RSS. Za pierwszego polskiego podkastera uważa się zwykle Jacka Artymiaka..

Początki podkastingu sięgają roku 2000. Pojawił się wtedy pierwszy szkic dotyczący użycia technologii RSS do publikowania treści audio i wideo. Gwałtowny wzrost zainteresowania podkastingiem nastąpił na przełomie lat 2004 i 2005. Google Trends datuje pierwsze zapytania odnośnie słowa podcast na koniec września 2004. Za pierwszy polski podcast uznawana jest, prowadzona przez dwóch Włochów – Perluigiego i Leonardo, audycja „Warsaw calling”.
Aby słuchać podkastów nie trzeba posiadać iPoda ani innego odtwarzacza muzycznego – wystarczy komputer odtwarzający cyfrowe pliki dźwiękowe (np. MP3) lub pliki wideo w przypadku podkastu wideo oraz oprogramowanie pobierające i katalogujące transmisje na podstawie informacji zawartych w publikowanych razem z podkastami plikach RSS.

Odwrotnością TrackBacka jest wspomniany w tytule Pingback. Pingback to wiadomość o tym, że ktoś w swoim wpisie zamieścił odnośnik do naszego bloga. W przeciwieństwie do protokołu TrackBack, protokół PingBack wysyła tylko sygnał (ping) informujący, że ktoś powołał się na notkę, bez wysyłania konkretnych informacji. Nie wszystkie platformy blogowe uznają i stosują pingback, np. na Blogger / Blogspot, Blox oraz Jogger na pewno ich nie spotkasz.

Pingback nie nadaje się do zastąpienia komentarza. Zazwyczaj pingback zawiera fragment treści bezpośrednio otaczającą odnośnik wraz z odnośnikiem do wpisu z którego cytat pochodzi. Trudno by było dopasować zawartość fragmentu tekstu do tego, co akurat chcemy powiedzieć w formie komentarza, więc pingback lepiej używać do tego, do czego został przeznaczony, czyli informowania kogoś, że zamieściliśmy odnośnik do jego bloga. Oszczędza on piszącemu dużo czasu ponieważ zamiast ręcznie informować po kolei wszystkie osoby z których wpisów skorzystaliśmy wysyłamy małą grupę w pełni automatyczych informacji z wiadomością „Ja do Ciebie linkuję”.

TrackBack to mechanizm służący do komunikacji międzyblogowej. Jeśli napiszesz coś na temat poruszony w innym blogu, możesz za pomocą TrackBacka poinformować jego czytelników o swoim wpisie. Trackbacki najczęściej pojawiają się pod opisywanym przez autora wpisem i wyglądem przypominają zwykły blogowy komentarz. Z reguły zawierają nazwę oraz fragment wpisu z bloga, z którego zostały wysłane.
Na pewno zdarzyło Ci się przeczytać na czyimś blogu bardzo interesujący wpis, który skłonił Cię do napisania notki „u siebie”. Jak poinformować autora i czytelników oryginalnego wpisu, że Twój blog „uczestniczy” w dyskusji? Skopiuj spod interesującego Cię wpisu TrackBack URL i wklej go pod swoim. System wyśle powiadomienie („ping”) na wskazany przez Ciebie adres. Jeśli wszystko zadziała właściwie, po chwili pod skomentowaną przez Ciebie notką pojawi się odesłanie do Twojego wpisu. Do TrackBacków odnoszą się dokładnie te same zasady, co do komentarzy – można je kasować, podlegają moderacji (jeśli jest włączona). Popularną platformą blogową nie stosującą sygnałów trackback jest Blogger / Blogspot, co w połaczeniu z brakiem mozliwości wysłania pingback czyni ją dość zamkniętą na komunikację.

Spam blog to blog stworzony przez robota internetowego wykorzystywany do spamowania wyników wyszukiwarek internetowych, czyli nieprawdziwego pozycjonowania stron. Nazwa ‘’spam blog’’ została użyta po raz pierwszy w sierpniu 2005 roku. Według badacza z Uniwersytetu Maryland, splogi stanowią nawet 56 procent aktywnych blogów, które zapychają blogosferę około 900 tysiącami postów dziennie. Dave Sifry, dyrektor generalny Technorati, dominującej wyszukiwarki indeksującej blogi, twierdzi, że splogi to 90 procent nowych blogów. Splogi są lustrzanym odbiciem prawdziwych blogów. W sprytny sposób przekierowują ruch w internecie i generują przychody z każdego kliknięcia.

Zjawiskiem pokrewnym, ale nie tożsamym ze splogiem, jest praktyka wpisywania na forach albo w komentarzach blogów automatycznych wiadomości wraz z linkami. Zabezpieczeniem przed takimi botami jest blokowanie umieszczania linków w komentarzach albo uniemożliwienie pisania na forach gościom. Dodatkowym środkiem zabezpieczenia są umieszczane na stronach okienka z prośbą o przepisanie ciągu znaków utrudniające dodanie komentarza przez program komputerowy.

Dziennikarz Leszek Olszański za jednego z pierwszych blogerów w Polsce uważa Piotra Waglowskiego (znany również jako VaGla), autora serwisu vagla.pl (1997 rok). W rozmowie z Markiem Jeleśniańskim Piotr Waglowski stwierdza jednak, że nigdy nie uważał się za blogera (ponieważ, jak sam twierdzi, „nie wie, co to jest blog”).

Urodzony 17 maja 1974 roku w Warszawie Piotr Waglowski to polski prawnik, publicysta i webmaster, badacz procesów komunikacyjnych w paradygmacie konstruktywicznym. Od 1994 zaangażowany jest społecznie w rozwój polskiego Internetu. W 1995 roku założył pierwszą w Internecie listę dyskusyjną na temat prawa w języku polskim, w 1997 roku uruchomił serwis internetowy VaGla.pl Prawo i Internet, poświęcony prawnym aspektom społeczeństwa informacyjnego. Jest także członkiem i założycielem stowarzyszenia Internet Society Poland, a w latach 2001-2006 był członkiem jego zarządu. Poza tym Piotr Waglowski to autor artykułów na temat prawnych aspektów społeczeństwa informacyjnego, w maju 2005 roku nakładem wydawnictwa Helion ukazała się jego książka zatytułowana ‘’Prawo w sieci’’.

Język znaczników to format dokumentu, który obok tekstu zawiera również dodatkowe informacje, które go opisują. Te dodatkowe informacje, np. na temat wyglądu czy znaczeniu fragmentu dokumentu, są wyrażane poprzez wplecione w tekst znaczniki. Najprawdopodobniej koncepcję „języków znaczników” wysnuł po raz pierwszy na konferencji w 1967 roku William Tunnicliffe .

Jednym z najpopularniejszych obecnie języków znaczników jest HTML, jedna z technologii leżących u podstaw WWW. Pierwotnie jednak języki znaczników były (i są do dnia dzisiejszego) wykorzystywane przede wszystkim w przemyśle wydawniczym. Języki znaczników dzielone są na trzy klasy: prezentacyjne, proceduralne oraz opisowe. W praktyce jednak różne odmiany znakowania są stosowane w danym systemie jednocześnie. Przykładowo język HTML zawiera elementy czysto proceduralne (np. B określający wytłuszczenie) oraz czysto opisowe (np. STRONG oznaczający ważny fragment tekstu). Zawiera również element PRE, wyróżniający obszar znakowania prezentacyjnego, którego zawartość ma zostać wyświetlona dokładnie tak, jak została umieszczona w dokumencie.

Tag, inaczej znacznik, to w informatyce znak lub słowo kluczowe przypisane do określonego fragmentu informacji, np. tekstu lub pliku multimedialnego. W przypadku danych tekstowych znaczniki są stosowane do klasyfikowania fragmentów tekstu. Znaczniki, w odróżnieniu od komend programów komputerowych, są wplecione bezpośrednio w ciało informacji. Nie są one „wykonywane” i nie stanowią „poleceń”, lecz są osobną formą danych, umożliwiającą wykonywanie określonych działań na pozostałej informacji. Najczęściej są otoczone nawiasami ostrymi lub prostokątnymi. Atrybuty najczęściej określane są z pomocą nazwy oraz wartości otoczonej apostrofami lub cudzysłowami. Tagi mogą tworzyć struktury hierarchiczne oraz precyzować swoje znaczenie poprzez atrybuty.

Tagi to również nazwy kategorii, które służą do klasyfikowania zawartości strony WWW (na przykład artykułów w serwisie lub wpisów w dzienniku). Tagowanie elementów serwisu umożliwia czytelnikowi szybki wybór interesujących go informacji. Zakres oraz proporcje używanych tagów są czasem przedstawiane za pomocą chmur tagów.